Er is altijd een dieptepunt

Om tot actie over te gaan is een dwingende aanleiding handig. Op de bodem van de put kan je alleen maar omhoog. Sommige mensen houden het heel lang uit op de bodem te blijven zitten. Anderen zijn meester in het steeds verder afdalen.

Voor mij is het dieptepunt: geen werk, geen enkele inkomsten meer, maximaal rood op de bank, vaste lasten van honderden euro’s per maand waar ik niet vanaf kan zonder mijn huis kwijt te raken. Dat levert voor mij het besef op dat er echt iets moet gebeuren.

Dat dieptepunt is heel benauwend. En die benauwdheid geeft een enorme kracht om het anders te willen. In dat dieptepunt kom ik tot het besef dat ik het zo niet red. Ik roep om hulp.

Die vraag om hulp maak ik concreet: ik vertel aan iedereen die ik ontmoet wat ik wil hebben (geld) en ik laat zien wat ik de mensen te bieden heb.